De dagen daarna stonden natuurlijk geheel in het teken van 'le grand finale'. We waren zelfverzekerd, hadden er een goed vevoel over, kortom: Wij gingen ervoor!!!
We hadden weer een aantal generale repetities voordat het zover was, en zagen deze met een gerust hart tegemoet. Immers de halve finale was het geluid goed, dus dat was dan geen probleem meer.
Nou, dat was helaas wel een tegenvaller. Toen we de eerste repetitie hadden, was het geluid weer terug bij af. Het klonk precies zoals het bij de eerste repetitie klonk ruim een week eerder. Niet leuk dus. Maar dat kon de pret niet drukken!! We hadden zeker nog 4 keer te gaan om alles weer te krijgen zoals het tijdens de halve finale was, dus alle vertrouwen.
Tot aan de finale bleek toch het geluid steeds niet op zijn best te zijn, maar toch bleef de hoop goed!Immers onze componist ?Ed kon nog steeds iedere keer middels correspondentie zijn opmerkingen doorgeven.
Voor de finale waren we ingeloot als 7de act. We hoefden deze keer dus niet zolang te wachten voordat we op mochten treden.Dat was wel fijn , alleen de uitslag duurde nu natuurlijk wel des te langer. Paul had inmiddels een verkoudheid opgelopen, waarschijnlijk van het steeds in de airco vertoeven, maar ondanks dat hadden we met zijn allen toch een goed gevoel over het op hande zijnde optreden.Op onze oortjes klonk het geluid fantastisch dus na de performance zaten we met een goed gevoel in de "greenroom" hoewel Ed en Angeline nog steeds niet helemaal tevreden waren over het TV geluid. Kennelijk stond Fabrizio veel te zacht. Maar ja, daar was niks meer aan te doen. Als je er eenmaal staat is de techniek uit je handen en kun je alleen maar zelf je uiterste best doen. En dat hebben we gedaan.Jullie hebben het ook allemaal gezien natuurlijk, dus nu was het wachten op de uitslag.
Gelukkig stond er wijn op tafel, waarvan we ook genoten hebben en na de lange zit tot het einde, zat de stemming er goed in!We zullen maar niet teveel schrijven over hoe we ons voelden tijdens de punten telling, dat snappen jullie hopelijk wel.Fabrizio was helemaal aangeslagen, kijk dat je geen eerste wordt , dat kan en daar hadden we ook niet echt rekening mee gehouden,bij de eerst tien zat erin, maar zo weinig punten? Dat was gezien de reactie's op het Eurovisie front van de voorbije dagen wel heel onbegrijpelijk. Zo onbegrijpelijk dat Paul er gewoon de slappe lach van kreeg!!! Het was toch gewoon niet te geloven dat het ergste scenario wat je maar voor kunt stellen, werkelijkheid werd!!!
De uitslag was natuurlijk voor iedereen een ontzettende tegenvaller.Er gaan dan veel dingen door je hoofd, maar je doet er niets tegen en de show must go on, dus meteen op naar de persconferentie met een teleurgestelde Fabrizio en Paul die het allemaal nog niet zo tot zich liet doordringen.Op zo'n persconferentie komt dan natuurlijk ook gewoon je eerste emotie naar boven, begrijpelijk toch, want ineens is iets waar je al maanden op geconcentreerd hebt als een ballon uiteengespat en voorbij. Buiten stonden de "oranje fans" en het "Italia front"tevergeefs op ons te wachten. Voordat we eindelijk weg waren , waren we alweer uren verder en was iedereen al weg.
Er werd nog een groot feest gegeven na afloop van het Eurovisie, maar de meesten hadden daar natuurlijk niet veel zin meer in. Ik (Paul) ben er toen nog wel effe met Erwin en Tarif heen geweest. Bij mij was de uitslag op een of andere manier nog niet helemaal doorgedrongen. daar aangekomen hebben we nog een paar borrels gedronken. Bij Erwin waren het er trouwens wel meer dan een paar hoor!! Het was wel tof dat er vele buitenlandse songfestival fans naar me toe kwamen, die er niets van snapten hoe de uitslag was verlopen. We zijn daarna nog met zijn drieen naar een discotheek gegaan. We zijn maar heel kort gebleven. Erwin was namelijk zo dronken dat hij niet eens meer op zijn benen kon staan!! hahaha. We zijn toen met de taxi naar het hotel terug gegaan, maar vlak bij het hotel kon Erwin zich toch niet meer inhouden... De taxi zat helemaal onder en ook mijn broek moest eraan geloven... Iets minder!! hahaha.
Fabrizio was met de rest van de delegatie al mee terug naar het hotel, waar ze tot in de late uurtjes nog met velen gesproken hadden over deze afloop van de finale. Dat heeft hem alweer enorm opgelucht terwijl bij Paul de volgende dag, de kater pas echt kwam. Nee, dit keer niet van het drinken maar van de uitslag.
Eenmaal op Schiphol aangekomen stonden er toch weer vele fans, familie en vrienden op ons te wachten.Die ons enthousiast toe begonnen te juichen toen we naar buiten kwamen. Er stonden mensen met spandoek waarop stond: ' voor ons zijn jullie de echte winnaar' . Nou dat doet dan goed hoor!!!Ook was er nog TV gekomen, die natuurlijk de ontgoocheling graag als eerste wilden registreren.En dan blijkt weer dat de pers er altijd haar eigen verhaal van maakt, maar ja dat hoort er ook bij.Tuurlijk waren we teleurgesteld , maar na enkele dagen , als je alles weer hebt gerelativeerd, blijft er toch een mooie herinnering hangen.We zij heus geen slechte verliezer , iedereen die meedeet , deed mee om te winnen. En kennelijk zat het Europese publiek toch meer op een mooie show te wachten, nou dat was met ons liedje nou eenmaal niet het geval. Achteraf kunnen we jullie wel zeggen dat het werkelijk een fantastische ervaring is geweest!! En WIJ zijn voor de muziek gegaan, en zullen dat ook altijd blijven doen!!
Terug | Overzicht
| Verder